|

Nabeschouwing Skøll Cup door Clubdames

Dit was ‘m dan, onze allereerste gezamenlijke twee kilometer afzien in een 8. Voor onze trouwe lezer(s) dit keer een kort maar krachtig verhaal over een lange maar krachtige dag. De weergoden waren ons goedgezind, een stralende zon maakte dat de Bosbaan schitterde tussen de bomen bij aankomst. Korte broek en compo shirt aan en gaan. Nog een extra egoboost van Aegir met “Anne Marleen, wat doe jij daar in een clubboot, je hebt een blik!!” en er verscheen wat angst in de oogjes van Triton naast ons. De voorwedstrijd kon beginnen, ruim van tevoren roeiden we op en lagen we klaar. Raceplan kwam kort samengevat neer op vliegend de start in. Zo gezegd, zo gedaan en de eerste 750m voeren we voorop in het veld. Toen werden de teams in onze heat echter ook wakker en kwamen ze met killers. Bij ons viel het uit elkaar en onze voorsprong werd daarmee steeds kleiner. Het was close, in een fotofinish bleek dat we als 4e over de lijn waren gekomen en daarmee was ons einddoel niet bereikt, daarom hebben we in de B finale maar laten zien wat we kunnen. Tussendoor onze benen ontspannen in het gras, maagjes volgegeten met een Skøll clubacht lunch (voor onze opvolgers: maak niet dezelfde fout, ga gewoon voor de Skøll burger), en wangen verbrand. Kortom, we waren helemaal opgeladen voor ons tweede optreden. Bob’s opdracht: ons eigen ding doen. Dus maar weer vliegend door de start, en dit keer kwamen Okeanos en Skøll met ons mee. De eerste moest echter bij 500 meter al afhaken en dus was het strijd tussen Skøll en Saurus. Skøll, met het voordeel van hun eigen wedstrijd en massaal support, maar wij met onze trouwe toejuichers die inmiddels aardig hun gouden keeltjes hadden getraind en daar best wel eens overheen kwamen. Skøll roeide voorop, voor ons taak om daar overheen te gaan. Met onze killers en opzetjes pakten we zeker meters maar de overwinning was uiteindelijk voor Skøll. We hebben bewezen dat we die start van de eerste race ook door kunnen trekken tot aan de finish, zolang we maar ons eigen ding blijven doen. Zonde dat we dit niet in de A finale konden laten zien, maar we hebben onze les geleerd. Onze teleurgestelde gezichten na de zure uitslag van de voorwedstrijd maakten plaats voor een grote glimlach. Met z’n allen maakten we de ellenlange reis terug naar het Zuiden, zoals het ware clubroeiers betaamd met een blik bier in de hand. Skøll cup, je was mooi, opdat de andere wedstrijden net zo’n feest mogen zijn als deze!

Reacties zijn alleen zichtbaar voor ingelogde leden