|

Terugblik Clubdames op de Heineken

Nou dit weekend was het dan, onze eerste wedstrijd met onze club8+ van het seizoen. De tijd was eindelijk aangebroken om te zien hoe we in het veld lagen, want eigenlijk had niemand daar nog een idee van.. Zouden we  de club8’en van Nereus en Skøll kunnen bijblijven of zouden we achteraan varen? Zouden we Gyas kunnen pakken? Zullen we op z’n minst Okeanos kunnen vernederen? Een doel hadden we voor ogen en dat was volle bak benen en zo ons plekje in de top 15 bemachtigen, zodat we in ieder geval door zouden gaan naar de 5 kilometer op zondag.

Natuurlijk hebben we ook al meegedaan met de SIR, maar toen hebben we de 8 in moeten ruilen voor  een gladde 4+ en onze concurrenten vanuit de Kruithuisbokaal waren er helaas niet bij.
Op vrijdag gingen we in twee shifts met de trein heen, aangezien een paar van ons nog tot in de middag op de uni moesten zijn, waaronder onze bojo Puck, die dit keer een lucky bastard was. De boot was al helemaal klaar toen ze aankwam, dus haar handen bleven vaseline-vrij.  Aangezien onze  top invaller Hannah (Hannah bedankt! Hannah bedankt!) op vrijdag er nog niet kon zijn, stapte Bob bij ons in de boot en daar maakten we samen onze eerste onwennige haaltjes op de Amstel. Ondanks het feit dat Bob zijn benen nog niet half kon uittrappen in onze boot, ging het best prima en zag het er ongetwijfeld ook erg vermakelijk uit. Natuurlijk probeerden we al wat ploegen op het water te imponeren met onder andere een random opzetje naast een heren club8+ van Proteus, altijd leuk! Zoals verwacht was het water heel anders dan hier op de strakke, gladde Zuid-Willemsvaart, maar dit mocht de pret niet drukken en stiekem genoten we allemaal van het roeien op de Amstel, want het is en blijft vet.

Na ongeveer 1,5 uur het water en het parcours verkend te hebben legden we weer aan bij het vlot van Skøll en was het de hoogste tijd om een stevig avondmaal te bereiden, aangezien het inmiddels al lang na etenstijd was. Het duurde even voordat we eindelijk met boodschappen en al aangekomen waren bij ons logeeradresje, maar het wachten was het zeker waard; een grote bak pasta met spinazie was het resultaat en als een stel hongerige beren hebben we deze weg gewerkt, zoals het echte clubroeiers betaamd. Inmiddels was het al tegen half 11 en hebben we met z’n allen op de bank nog eens het raceplan doorgenomen, wat onze Bob had gestuurd naar ons. Dit zorgde voor de nodige spanningen en kriebels in de buik, maar met goede moed en vol vertrouwen in elkaar en de weersvoorspelling hebben we de oogjes toe gedaan.

Op zaterdag ging rond 6 uur de wekker en niet te flauw pakten we onze tassen weer in en gingen we op weg richting Skøll. Daar moesten we rond half 9 op het water liggen en nadat we allemaal onze zenuwplasjes hadden gedaan konden we gaan. Hoewel we om 8 uur nog stonden te grappen grollen bij de boot om een beetje relaxed te blijven, zat de focus zodra we op het water waren er in en de halen waren sterk, voor we het wisten waren we al bij de start. Wat was het daar een chaos zeg, alle boten lagen kriskras door elkaar, maar onze superstuur Lisanne hield het hoofd koel en manoeuvreerde ons naar de start.  Toen we eindelijk mochten starten, was het een enorme opluchting dat we weg konden van die plek. De eerste halen stonden, hard, maar eind van de race zakten we wat in, onder andere de wind en het water waren een lichte spelbreker en uiteindelijk waren we 18e van de 31. De 250 meter die we meteen daarna startten ging goed, strak en vooral héél snel voorbij en daar waren we 14e. Op de kant bleef het spannend want de eerste 15 gingen door naar zondag en na een paar potjes kaarten hoorden we het verlossende woord, we waren in totaal 14e geworden. Natuurlijk waren we erg blij, maar dit betekende dus ook dat we de 5k moesten starten en dat was toch wel even slikken. De rest van de dag hebben we hard gejuicht voor de wedstrijdploegen van Saurus en hebben we tussendoor nog even de moord van een meerkoetje meegemaakt, het arme beest werd een aantal keer aangevaren door menig eerstejaars dames 8+. ’s Avonds zijn we nog lekker uiteten gegaan en daarna gingen we snel weer terug naar de vriendin van Danique waar we weer gingen slapen.

Zondag hoefden we pas later op Skøll te zijn want de clubachten startten de 750 meter immers niet. Rond 11 uur waren we weer bij onze boot en Bob kwam toen met een nieuwtje, de 2500 meter tijden telden niet meer mee met het klassement omdat er het een en ander fout was gegaan met de tijdswaarneming. Dit betekende dus dat wij opeens hard konden gaan schuiven in het klassement, als we tenminste hard gingen varen! We wisten dus wat ons te doen stond. Even later lagen we weer op het water, tijdens het oproeien oefende Lisanne nog wat lastige bochten en toen waren we weer bij de start. Omdat we 14e waren geworden startten we als tweede. Toch lagen we er nog een tijdje, omdat er een aanvaring was geweest tussen de boten van Nereus en Skøll: HA prutsers! Eindelijk klonk weer het signaal dat we mochten gaan roeien. De eerste halen gingen snoeihard en we vlogen de race in, zoals Bob ons had gezegd en deze keer bleef het ook hard. Langs de kant werden we aangemoedigd door onze trouwe supporters die meefietsten en door groepjes Sauriërs die over de baan waren verspreid, wat zorgden voor een enorme boost als we weer het luide ‘ALEZ SAURUS’ hoorden in koor (vooral onder de bruggen door gaf dit een indrukwekkend geluid). We lagen vrijwel vanaf het begin van de race heel dicht in de buurt van Okeanos, die voor ons startte, en Gyas, die achter ons startte, bleef ver weg. Lisanne probeerde ons nog over Okeanos heen te laten gaan met een opzetjes en killer 20s, maar dat lukte uiteindelijk toch niet. Toen werd de eindsprint aangegeven en opeens was ook de 5k voorbij. Toen we weer bij Skøll waren had Bob heel goed nieuws voor ons, we hadden de 5k relatief harder gevaren dan de 2.5k en dit bleek ook uit onze uiteindelijke plaats voor de 5 kilometer, 9e van de 15. Met deze tijden hebben we nu voorlopig ons plekje in de Kruithuisbokaal toegeëigend; 4e van de 11 ploegen.  Al met al was het dus een mooi en verassend begin van het seizoen! Na het afriggeren, waar menig mannelijk roeiersschoon door ons werd gedibst tot groot genoegen van Bob die ons de fijne kneepjes van het ‘integreren op wedstrijden’ bijbrengt, zijn we allemaal weer met een voldaan gevoel de trein in gestapt en konden we nagenieten van een prachtig weekend.

Na de Heineken ligt nu de Head en de 8 kilometer op ons te wachten, wederom op de Amstel. Zaterdag zullen wij om 14:35 starten en dit keer is ons doel imponeren en doorgaan, doorgaan, doorgaan! We gaan hard vechten om ons 4e plekje in het bokaal te behouden en nog harder om Triton van die 3e plek te stoten en zo stapje voor stapje omhoog te schuiven. Het belooft een mooi jaar te kunnen worden voor ons en nu is het tijd voor ons om dit waar te gaan maken.

Dames club8+ 2013-2014, beter bekend als ‘Bob’s Harem’
Puck, Anne-Marleen, Fleur, Danique, Sandra, Saskia, Renée, Djamilla en Lisanne

Reacties zijn alleen zichtbaar voor ingelogde leden