|

Paul Veenemans Prijs

Vorig weekend werd niet alleen in Wageningen gestreden om de najaarsbokaal maar vond ook een heuse najaarsklassieker plaats: de Paul Veenemans Prijs, dit jaar georganiseerd door ERV Beatrix te Eindhoven. Doel van deze wedstrijd is het grootste puntental binnenslepen over 5km hardlopen, 4380m schaatsen, dik 10km fietsen en 3,5km roeien, waarbij van de eerste drie onderdelen de relatief slechtste vervalt voor het klassement. Heel roei- en duursportminnend Nederland had zich zodoende in Eindhoven verzameld en Janneke en ondergetekende mochten voor Saurus de eer verdedigen.

We spreken zaterdagochtend 9 november, een uur of half 10. Ik ben na wat logistieke probleempjes precies op tijd op Beatrix waar ik het semi-dubieuze startnummer 69 toebedeeld krijg. Met een goede dosis adrenaline (ik had nog nooit een 5km hardgelopen, en dit is een rotafstand waarop je constant zes tandjes harder moet dan wat lekker loopt) sta ik vervolgens een uur later aan de start. De race verloopt precies zoals hierboven beschreven: de eerste km nog best lekker, daarna begint de verzuring toe te slaan en is het bijten. In een veld met alleen maar dames die dit jaar wel intraining gaan eindig ik achter de bondsroeisters en ouderejaars en voor de rest. Goed genoeg dus en op naar de ijsbaan om Janneke aan te moedigen. Nadat we eerst de machtige klappen van de mannen in het eerste blok mochten aanschouwen schaatste Janneke een steady race waarin ze mooi kon opboksen tegen een Theta meisje, van wie ze uiteindelijk uiteraard op karakter won. Einde van een mooi dagje bewegen.

Zondag, vroeg (8u?) op Beatrix, het regent en het is koud maar warmfietsen en de fietsronde verkennen is toch een must. Een nat pak, gevoelloze vingers en een uur wachten later is het zover: de start van het fietsonderdeel. Het is bikkelen tegen de harde wind in en de tijden zijn niet om over naar huis te schrijven. Janneke (na een gewonnen vrouw-tegen-vrouw battle tegen  dezelfde Theta-chick) en ik eindigen wederom mooi in de middenmoot. Na een rust/herstelperiode die wat mij betreft wel wat langer had mogen duren (maar thankgod voor Chocomel) spoeden we ons richting Theta om onze gehuurde bootjes en onszelf klaar te maken voor vertrek. Door problemen met mijn bankje moet ik nog even terug naar het vlot en ben ik zodoende de allerlaatste die oproeit richting de start. Het recept voor een race met-zonder recente skiffervaring: ontspannen en hangen. De eerste 500m is het nog even zoeken naar ritme en komt het Theta-meisje (die van Janneke ja, we hebben het arme kind goed misbruikt) dat achter me gestart is naar me toe schuiven. Daarna kan ik lekkere klappen maken en met behulp van Ivette die me precies vertelt hoe ik over het kanaal moet sturen (dankjewel!) kan ik haar mooi van me af blijven trappen. Ook bij Janneke was het materiaal niet optimaal, wat voornamelijk met het gewicht ervan te maken had. Verder hetzelfde recept voor de race: lang hangen!

Zondag, eind van de middag. Moe maar voldaan leggen we onze bootjes weer in de √°llerbovenste stelling bij Theta waarna we onder een warme douche kunnen nagenieten vaneen mooi weekend racen met en tegen een grote groep (prettig gestoorde en zeer gezellige) duursporters. Volgend jaar zijn we er zeker weer bij, hopelijk wel in een andere boot en met meer (mannelijke?) vertegenwoordiging namens Saurus!

Reacties zijn alleen zichtbaar voor ingelogde leden